هی ها هی ها بروزترین مرکز خبری ایران و جهان
مهندس ایرانی سازنده آنتن پیشرفته برای ناسا

مهندس ایرانی سازنده آنتن پیشرفته برای ناسا

ماموریت فضایی ناسا به سوی سیارک Psyche به واسطه واحد ارتباطات نوری فضای عمیق (DSOC) به جایگاه برجسته رسیده است. این واحد، با استفاده از یک گیرنده لیزری، سرعت ارتباطات فضایی را چندین برابر افزایش می‌دهد. از زمان پرتاب کاوشگر رباتیک در سال 2024، DSOC با موفقیت داده‌ها را از فاصله ۱۶ میلیون کیلومتری معادل ۴۰ برابر فاصله زمین تا ماه منتقل کرده است.

مشکل اصلی این است که ارتباط بین زمین و سایکی از طریق یک مجموعه آزمایشی برقرار می‌شود. بنابراین ناسا در حال کار بر روی یک آنتن هیبریدی جدید است که می‌تواند در سه ایستگاه شبکه فضایی عمیق در کالیفرنیا، اسپانیا، و استرالیا ادغام شود.

نسخه آزمایشی این آنتن در کالیفرنیا است. این آنتن، پرتوی لیزر را از فضا گرفته و آن را بر روی گیرنده‌ای متمرکز می‌کند. این آنتن توانست یک داون‌لینک با سرعت ۱۵.۶۳ مگابیت بر ثانیه در فاصله ۳۲ میلیون کیلومتری ایجاد کند و می‌تواند تا فاصله ۳۷۴ میلیون کیلومتری تماس با سایکی را حفظ کند.

ناسا در حال برنامه‌ریزی برای افزایش اندازه آنتن به ابعاد یک تلسکوپ ۸ متری و بازسازی سرعت مجدداً ترافیک رادیویی است، تا این گام بعدی از پروژه را انجام دهد.

به گزارش هی ها، یکی از نکات برجسته ماموریت سایکی(Psyche) ناسا به سوی سیارکی با همین نام، واحد ارتباطات نوری فضای عمیق(DSOC) آن است که یک گیرنده لیزری است که قادر به ارسال و دریافت سیگنال‌های لیزری است و ارتباطات را چندین برابر سریع‌تر از سیستم‌های رادیویی معمولی امکان‌پذیر می‌کند.

بر اساس گزارش ایسنا، از زمانی که این کاوشگر رباتیک در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۴ پرتاب شده تاکنون موفقیت‌های چشمگیری داشته است. در ماه نوامبر، واحد ارتباطات نوری فضای عمیق(DSOC) با موفقیت داده‌ها را از فاصله ۱۶ میلیون کیلومتری معادل ۴۰ برابر فاصله زمین تا ماه انتقال داد.

تنها مشکل این است که ارتباط بین زمین و سایکی از طریق یک مجموعه آزمایشی برقرار می‌شود. واحد ارتباطات نوری فضای عمیق با کمک یک برج لیزری که از آزمایشگاه تلسکوپ ارتباطات نوری در تاسیسات کوه تیبل(Table) ناسا در نزدیکی رایت‌وود کالیفرنیا ارسال شده بود، به سمت تلسکوپ هیل(Hale) در رصدخانه پالومار کلتک در شهرستان سن دیگو کالیفرنیا مورد هدف قرار گرفت.

این یک روش بسیار ساده برای توصیف یک سیستم بسیار پیچیده است که به انواع کمک‌های خودکار به اضافه توانایی پیش‌بینی موقعیت و قفل شدن روی یک فضاپیما که آن‌قدر دور است که سیگنال ارسالی باید ۲۰ ثانیه مسافت را طی کند تا به هدف برسد، نیاز دارد. همچنین به معنای جفت کردن دو رصدخانه نجومی بسیار گرانقیمت بود که پژوهشگران باید برای استفاده از آنها از سالها قبل برنامه‌ریزی کنند.

آنچه ناسا ترجیح می‌دهد چیزی اختصاصی‌تر و دائمی‌تر است، بنابراین در یک پروژه جداگانه در حال کار بر روی یک آنتن هیبریدی است که می‌تواند در سه ایستگاه شبکه فضایی عمیق واقع در گلدستون کالیفرنیا، مادرید اسپانیا و کانبرای استرالیا ادغام شود.

نسخه آزمایشی این سیستم شامل یک آنتن ۳۴ متری فرکانس رادیویی-اپتیکال هیبریدی به نام «ایستگاه فضایی عمیق ۱۳» در مجتمع ارتباطات فضای عمیق گلدستون کالیفرنیاست.

برای این آزمایش، دیش(بشقاب) غول پیکر با هفت آینه تقسیم‌بندی شده فوق‌العاده دقیق معادل یک تلسکوپ با دیافراگم یک متری تنظیم شده است. این دیش پرتوی لیزر را از فضا می‌گیرد و آن را بر روی گیرنده‌ای به شکل یک دوربین با نوردهی بالا که به بازتابنده فرعی آنتن در بالای مرکز بشقاب معلق است، متمرکز می‌کند. سپس سیگنال توسط فیبر نوری به یک آشکارساز تک فوتونی نانوسیم نیمه رسانای خنک شده با خنک کننده برودتی فرستاده می‌شود تا آن را تا سطوح قابل خواندن تقویت کند.

به گفته ناسا، این آنتن طی این آزمایش توانست ارتباط خود را با سایکی حفظ کند و در اواخر سال گذشته توانست یک داون‌لینک با سرعت ۱۵.۶۳ مگابیت بر ثانیه یا حدود ۴۰ برابر سرعت رادیو در فاصله ۳۲ میلیون کیلومتری ایجاد کند. همچنین قادر بود سیگنال رادیویی کاوشگر را به طور همزمان دریافت کند.

امید است که این آنتن هیبریدی بتواند در فاصله‌ای معادل فاصله مریخ در دورترین نقطه خود از زمین معادل ۳۷۴ میلیون کیلومتر تماس خود را با سایکی حفظ کند.

ناسا می‌گوید گام بعدی این است که آرایه آینه نوری را به اندازه یک تلسکوپ ۸ متری افزایش دهیم و برخی از ۱۴ بشقاب تشکیل دهنده DSN را برای جمع‌آوری سیگنال‌های لیزری پرسرعت و پایین آوردن ترافیک رادیویی سرعت مجدداً بازسازی کنیم.

برزیا تهرانی، معاون سیستم‌های ارتباطی زمینی و مدیر تحویل آنتن هیبریدی گفت: دهه‌هاست که فرکانس‌های رادیویی جدیدی را به آنتن‌های غول پیکر DSN در سراسر جهان اضافه می‌کنیم، بنابراین عملی‌ترین گام بعدی گنجاندن فرکانس‌های نوری است. ما در آزمایشگاه JPL می‌توانیم چیزی داشته باشیم که هر دو کار را همزمان انجام می‌دهد. در واقع در حال تبدیل جاده‌های ارتباطی خود به بزرگراه و صرفه‌جویی در زمان، هزینه و منابع هستیم.

۵۸۵۸

برچسب ها :

هم موضوع

نظر شما چیست ؟

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها